SUKCES PUBLIC RELATIONS

Chociaż od czasu do czasu zdarzały się konfrontacje, sukces public relations administracji Reagana wynikał z podtrzymywania przyjaznych stosunków z głównymi instytucjami medialnymi. Deaver i Gergen oraz ich koledzy dokładali szczególnych starań, by zjednać sobie instytucje przygotowujące wiadomości i mieć je po swojej stronie, a instytucje te zazwyczaj czuły się zobligowane do czasu, gdy miały ciągły dostęp do wyrazistego wizerunku i interesujących wydarzeń. Hertsgaard opisuje to jako „subtelną formę współudziału mediów”, w której dziennikarze zostali faktycznie bezkrytycznymi ustami administracji Reagana. Chociaż pogląd Hertsgaarda może być nieco przesadzony, z całą pewnością ma on rację, podkreślając fakt, że w społeczeństwach, w których media nie są pod bezpośrednią kontrolą państwa, zadanie zarządzania widocznością przywódców politycznych zazwyczaj wykonu­je się w sposób pośredni. Polega to mniej na ogólnej cenzurze, a bardziej na wzajemnej współpracy. Dokładnie strzeżony dostęp i cenzura własna newsów jest łatwiejsza od realizacji w wyniku przyjęcia postawy pojednawczej. Powinniśmy jeszcze powrócić do rozważań na temat: czy ten wygodny rodzaj kolaboracji zarządców widoczności i dostarczycieli informacji jest naprawdę tylko tym, czego spodziewamy się po mediach w demokratycznym społeczeństwie.

Witaj na moim blogu! Znajdziesz tutaj popularno-naukowe artykuły dotyczące przeróżnych dziedzin życia. Bloga prowadzę z pasji, jest to moje ogromne hobby. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do komentowania ich i likowania na fb!