ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA WIZERUNEK

W XIX i XX w. zadanie związane z zarządzaniem swoim wizerunkiem medialnym nabrało jeszcze większego znaczenia w oczach polityków. Mimo że można doszukać się pewnych analogii do strategii stosowanych przez władców wczesnonowożytnej Europy, warunki społeczno-politycz- ne zarządzania swoim wizerunkiem pod koniec XX w. bardzo się różnią od warunków panujących za czasów Ludwika XIV. Szczególnie istotne wydają się trzy różnice. Po pierwsze, od XIX w. ogromnie wzrosła publicz­ność odbierająca przekazy medialne. Nastąpił rozwój odbiorców zarów­no w aspekcie ilościowym, jak i pod względem ich rozrzucenia geograficz­nego, czego nie da się porównać ze stanem, z jakim mieli do czynienia europejscy przywódcy polityczni w okresie wczesnonowożytnym. Po dru­gie, rozwój telewizji ponownie podkreślił znaczenie widoczności w wąs­kim sensie wizji (tj. możliwości bycia postrzeganym wzrokowo), choć jest ona teraz niezależna od dzielenia wspólnego miejsca. Stąd wygląd zew­nętrzny liderów politycznych stał się ważną częścią składową ich auto­prezentacji przed publicznością oddaloną w czasie i przestrzeni. Ponadto telewizja umożliwiła pokazywanie jednostek oddalonej widowni właści­wie na żywo, co podwyższyło stopień kontroli sprzężenia zwrotnego przez liderów politycznych i osób odpowiedzialnych za medialny wizerunek.

Witaj na moim blogu! Znajdziesz tutaj popularno-naukowe artykuły dotyczące przeróżnych dziedzin życia. Bloga prowadzę z pasji, jest to moje ogromne hobby. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do komentowania ich i likowania na fb!