Kategoria: Gra możliwości

Z REGUŁY

Z reguły unika się wulgarności, przemocy i seksu, a także nieprzyjemnych tematów choroby i śmierci. Wśród bohaterów czytanek i zadań znaj dują się w wyważonych proporcjach przedstawiciele największych grup rasowych i etnicznych, osoby niesprawne i stare. Dziewczęta rzadko bawią się

PROGRAM JAŁOWY

Logiczną konsekwencją programu jałowego jest uczenie się pamięciowe obojęt­nych uczniowi faktów i liczb, których opanowania domaga się nauczyciel. Nauczy­ciele żądają nauczenia się masy błahych i bezensownych wiadomości, na przykład nazwisk wszystkich prezydentów w porządku chronologicznym, stolic wszystkich stanów, wzorów na obliczanie

WAŻNE ROZRÓŻNIENIE

Oczywiście zdolni uczniowie zapamiętująwięcej od kiepskich uczniów, studenci więcej od uczniów ze szkoły podstawowej. Jeżeli uczniowie uznają jakąś treść za jałową czyli bezużyteczną arbitralną i wyizolowa­ną, ich zdolność przywołania jej z pamięci maleje gwałtownie, czasem w ciągu kil­ku minut. Ausubel i

DROBNE FAKTY

Skoro drobne i błahe fakty nie wydają się ważne dorosłym ani powiązane z ich życiem, jak można oczekiwać, żeby miały sens dla dzieci? Wiadomości, choćby na­zwiska prezydentów, nazwy stolic, wzory na powierzchnię będą dla ucznia coś zna­czyły, jeśli da się

NAUCZANIE FAKTÓW

Można uznać, że jest to wiedza bardzo ważna, warta przyswojenia, że korzystając z niej, można ćwiczyć umysł ucznia. Krytykom wydaje się ta lista niemądra, ot, kompilacja powyrywa­nych z kontektstu, nie powiązanych informacji, a przedeż rozległy zakres programu to nie to

ZAPAMIĘTYWANIE WIADOMOŚCI

Jałowy program w najlepszym razie skłoni uczniów obdarzonych dobrą pamię­cią do zapamiętywania wiadomości po to, aby zadowolić nauczyciela i zdać egza­min. Nauczyciele stoją wobec wyzwania, jak oderwać uczniów od uczenia się na pamięć przypadkowych informacji i sprawić, by na podstawie

PROGRAM UŻYTKOWY

W klasie i w szkole występują względnie regularnie jakieś zachowania i przejawiają się po­stawy, których z reguły nie zauważa się i o których się nie rozmawia, gdyż nigdy nikt nie powiedział wyraźnie, że należy ich oczekiwać. Nauczyciele wolą raczej zajmować

NIEWINNE PRAKTYKI

Spójrzmy na ryciny w podręczniku lub na tak niewinne praktyki szkolne jak przysięga sztandarowi amerykańskiemu, od której zaczyna się każdy dzień nau­ki (patriotyzm), samodzielne prace zadawane uczniom (indywidualizm), przestrze­ganie reguł zachowania w klasie (konformizm). Innym przejawem programu ukrytego są przesłania społeczne,

COŚ NIEOCZEKIWANEGO

W szkole dzieje się zawsze coś nieoczekiwanego, radosnego lub smutnego, bu­dzącego’ lęk lub upokarzającego. Według Philipa Jacksona szkoła Jest miejscem, w którym uczniowie siedzą słuchają czekają i podnoszą dwa palce, rozmawiają współpracują i stoją w kolejce”. Wiele tego rodzaju doświadczeń

KORZYSTAJĄC Z INSTRUMENTÓW

Korzystając z subtelnych i nieformalnych instrumentów, przejmuje pa­nowanie nad postępowaniem i postawami skrycie narzucanymi przez program i włącza je do swoich planów pedagogicznych. Kłopot w tym, że kiedy spytać kie­rownika programu lub nauczyciela, co dokładnie dzieje się w klasie, ich

W SENSIE ZAWODOWYM

W sensie zawodowym zachowanie nauczyciela zazwyczaj bazuje na intuicji i im­pulsach, gdyż rzeczy w klasie biegną nader szybko. Niełatwo przewidzieć i zaplano­wać materiał nauczania, sytuacje dydaktyczne, ich kolejność i skutki. W klasie jest za­wsze dużo spontaniczności, co jest dobre, bo

CZAS NAUKI

Teraz postawmy pytanie dodatkowe, a kluczowe w procesie kreowania programu: i le czasu należy poświęcić na określoną treść? Odpowiedzi na oba pytania określajądwa wymiary stwarzanej uczniom spsobności do nauczenia się. Jeśli nie nauczymy uczniów pewnej treści lub damy im za

PROPORCJA CZASU

To niekorzystne porównanie prowadzi do wniosku, że jedną z przyczyn kiepskich osiągnięć szkolnych amerykańskich uczniów jest krótszy czas spędzany w szkole. Badania pokazują jednak, że wydłu­żając czas, ale nie zmieniając innych właściwości kształcenia, nie poprawi się osią­gnięć. Zdrowy rozsądek podpowiada

ILOŚĆ CZASU

Czasem zajętym określa się ilość czasu, którą nauczyciel wykorzystał na pracę z klasą nad treściami programowymi. Z reguły jest mniejszy od czasu przydzielone­go. Jeśli okazałby się większy, znaczyłoby to, że nauczyciel poświęca na dany przedmiot, zagadnienie lub sprawę więcej czasu,