Kategoria: Gra możliwości

PROGRAM Z PODRĘCZNIKA

Michael Apple zmienił jedno słowo w podstawowym pytaniu, jakie w odniesie­niu do kształcenia sformułował Spencer, i spytał CZYJA wiedza jest najwarto­ściowsza? zamiast: JAKA wiedza ma największą wartość? Nie jest to pytanie teore­tyczne. Każe praktycznie zająć się cenzurą wartości, które szkoła

ZALETY I WADY

Bardziej bezpośrednio i na dłużej niż testy i egzaminy wstępne kształtują pro­gram podręczniki, narzucając nawet formę procesowi dydaktycznemu i kolejność przerabianiu treści. Często są jedyną pomocą dydaktyczną w klasie. Zaufanie po­kładane w podręczniku i jego najbliższym partnerze – zeszycie ćwiczeń

SPRZEDAŻ PODRĘCZNIKÓW

Mając na uwadze sprzedaż podręcznika, autor i wydawca starają się dogodzić wszystkim potencjalnym oczekiwaniom. W efekcie podręcznik może okazać się nijaki.Podręcznik podsumowuje ogromny materiał, siłą rzeczy staje się ogólnikowy i powierzchowny, zniechęcając do głębszego i krtycznego myślenia, do ocen. Podręczniki

DOBRY PODRĘCZNIK

Ułatwiają uczniom odrabianie lekcji. Są wspólnym źródłem wiedzy dla całej klasy. Podpowia­dają jak organizować materiał i pracę uczniów. Bogate w materiał graficzny, uła­twiają zrozumienie. Zawierają szereg dodatkowych ułatwień, jak streszczenia i py­tania kontrolne. Zwalniają nauczyciela od przygotowywania materiałów na lekcję,

CZYTANIE I ROZUMIENIE

Trudności, jakie czytanie sprawia uczniom, zwróciły uwagę pedagogów na inną jeszcze cechę podręcznika: czy jest dostatecznie łatwy w czytaniu. Opracowano ca­łą gamę technik mierzenia czytelności podręcznika, bardzo potrzebnych, choć mo­gą one skłaniać autorów do pisania tekstów banalnych i schematycznych. Przyjmu­je

NAJLEPSZE PODRĘCZNIKI

Tak zwane najlepsze podręczniki przygotowane zostały z myślą, by rozerwać użytkownika i oszołomić grafiką, ale i one nie są dostatecznie informatywne, nie integrują treści i nie ćwiczą umysłu ucznia. Zupełnie nieświadomie ich autorzy nadmiernie upraszczają treść i ograniczają myślenie użytkowników. Winne

INNA BADANIA

Inne badanie pokazało, że 84% nauczycieli stosowało metodę wyszukiwania przez uczniów pra­widłowych odpowiedzi z tekstu podręcznika. Znacznie mniej nauczycieli prosiło uczniów o wnioskowanie na podstawie informacji zawartych w tekście, a wyjątko­wo tylko o wykraczanie poza informacje w tekście i tworzenie

PROGRAM NIEADEKWATNY

Każdy lubi pokrytykować szkołę. Przy okazji krytykuje program, że pod takim albo innym względem nie jest adekwatny do społecznej sytuacji, potrzeb społecz­nych i uczniowskich, więc powinno się go zmienić. Na sprawę nieadekwatnego programu patrzeć można różnie: 1) program jest statyczny,

PROGRAM STATYCZNY

Założenie sięgające jeszcze Deweyowskiego pojmowania programu jako do­świadczenia, założenie że istnieje związek między zmianami społecznymi i zmiana­mi programu – wskazuje, jakie znaczenie mają programy dla trwania, przemian i re­konstrukcji społeczeństwa. „Program musi brać pod uwagę zamiar doskonalenia warunków, w jakich

ZDANIEM PEDAGOGÓW

Na statyczność programu w 1939 roku zwrócił uwagę inny rekonstrukcjonista – Harold Benjamin. Opisywał społeczeństwo, w którym szkolny program stał na fun­damencie pradawnych wierzeń sięgających paleolitu. Mędrcy nauczali, że „trzon prawdziwego kształcenia jest wieczny i trwa mimo wszelkich zmian zachodzących

PROGRAM STERYLNY

Program sterylny jest bezpieczny i wyalienowany z rzeczywistości społecznej i w której żyją uczniowie. Czytanki, postacie i ilustracje w podręcznikach są jedno­wymiarowe i schematyczne, w dodatku nie zróżnicowane kulturowo (rasa, religia, płeć, klasa).Po raz pierwszy użyto terminu „program sterylny” w

KOLEJNI BADACZE

A kiedy „Dick i Jane” albo „Johnnie” jechali w odwiedziny do babci na Połu­dnie, na kartach nie mógł pojawić się żaden Murzyn. O ludziach żółtej i czarnej rasy mówiło się wyłącznie w kontekście Chin, Indii, Afryki i podkreślano różnice ubio­ru

W KAŻDEJ RODZINIE

Biali blondyni – dobrze ubra­ni, zamożni, ale nie do przesady, mieszkający w ładnych i strannie umeblownych do­mach, posiadający dzieci, które miały rowerki, zabawki i pieniądze na drobne wydat­ki – byli wyłącznymi bohaterami podręczników. W każdej rodzinie byli oboje rodzice i

OGROMNY ROZDŹWIĘK

Za­rzucano, że ogromny rozdźwięk między programem a rzeczywistym życiem uczniów pochodzących z mniejszości i środowisk ubogich przyczyniał się do ich szkolnych niepowodzeń. Pod koniec dekady usunięto zafałszowania tak skutecznie, że Harry Pa­sów określił nowe materiały dydaktyczne jako: pluralistyczne rasowo, etnicznie